Ondernemersverenigingen en het freerider-probleem: Het effect van Bedrijven Investeringszones op de huurprijzen van commercieel vastgoed
Nederland kent van oudsher veel winkeliers- en bedrijvenverenigingen. De contributieopbrengsten van deze ondernemersverenigingen worden grotendeels geïnvesteerd in zaken zoals veiligheid, de openbare ruimte en promotie van het winkelgebied. Deze zogenaamde publieke goederen hebben een nadeel: winkels of bedrijven die niet meebetalen kunnen moeilijk worden uitgesloten van de voordelen (extra klanten) die deze investering met zich meebrengen. Om dit freerider-probleem op te lossen is het sinds enkele decennia in verschillende landen mogelijk ‘Bedrijven Investeringszones’ op te richten. In een BIZ (BID in Engels) is de contributie van de ondernemersvereniging verplicht in het hele gebied waardoor freeriden niet meer mogelijk is. Ook in Nederland is van 2010 tot en met 2014 geëxperimenteerd met 33 bedrijfsterrein-BIZs en 85 winkelgebied-BIZs. In mijn scriptie heb ik onderzocht wat voor effect de oprichting van deze Nederlandse BIZs had op de huurprijzen van commercieel vastgoed.
De locatie van asielzoekerscentra. Waarom niet meer in de grote steden?
Het mag duidelijk zijn geworden dat we als Nederlandse samenleving niet echt voor de keuze staan of we vluchtelingen willen opvangen, maar het meer de vraag is hoe dat moet gebeuren. Hoe je het ook wendt of keert: het aantal AZCs zal grondig moeten worden uitgebreid. Maar waarom vinden we zoveel plannen voor te bouwen AZCs in relatief kleine dorpen? Is dit een verstandige strategie?
Parkeren en autobezit: Leiden (te) goedkope parkeerplaatsen tot meer auto’s?
Nederlandse steden zijn overvol. Gezellige historische centra en een hoge bevolkingsdichtheid zorgen ervoor dat er vaak weinig ruimte is voor parkeerplaatsen. Parkeren is dus duur omdat parkeerruimte schaars is. In veel steden in Nederland, maar ook in het buitenland, krijgen bewoners vaak een parkeervergunning die relatief goedkoop zijn. De vraag of dergelijke parkeersubsidies gewenste economische effecten sorteren.
Is de Grand Départ weggegooid geld? Over Citymarketing, marktfalen en beleidscompetitie
In de afgelopen jaren heeft Nederland zich mogen verheugen in meerdere grote wielerrondes. We denken natuurlijk aan de Grand Départs in Rotterdam en Utrecht komende zondag. Verder startte de Giro d’Italia in 2000 in Groningen, in 2010 in Amsterdam en in 2016 start de Giro waarschijnlijk in Apeldoorn. Veel van deze evenementen worden georganiseerd vanuit het idee dat de betreffende steden ‘daarmee op de kaart komen te staan’. Dit zou leiden tot meer toeristen, productievere bedrijven en blijere bewoners. Het organiseren van grootschalige evenementen past in een bredere ontwikkeling waarin Citymarketing – het promoten van de eigen stad – een steeds belangrijkere rol gekregen heeft in het beleid van veel gemeenten. Dus door evenementen, maar ook bijvoorbeeld door middel van slogans als “Doe het in Dronten”, “Zoom in on Zutphen” en natuurlijk “I Amsterdam”. Diverse miljoenen publiek geld worden hieraan besteed en de onvermijdelijke vraag die rijst is of dit een goede besteding is van ons belastinggeld.
Onze steden in de wereldtop? Over ‘Agenda Stad’, ruimtelijk beleid en leefbaarheid van steden.
In de Trouw van even geleden konden we lezen dat minister Plasterk meer aandacht wil voor steden. De stad wordt steeds meer als motor van de economie gezien en deze moet daarom meer aandacht krijgen. Plasterk vindt dat er meer groei en vernieuwing nodig is, zodat Nederlandse steden zich kunnen meten met de wereldtop. Dus bij wijze van minder geld voor koeien in Friesland en meer geld voor de grachtenpanden in Amsterdam. Maar moeten we wel meer geld in steden willen steken en hoe zouden we dat geld moeten besteden?
Huizenprijzen en investeringen in monumenten
In een recente paper meten Jan Rouwendal en ik de effecten van renovatiesubsidies op woningprijzen van omliggende panden. Het blijkt dat renovatiesubsidies inderdaad een positief effect hebben op omliggende woningwaardes. De investeringskosten zijn gemiddeld € 140 duizend, terwijl de totale stijging in omliggende woningwaardes hierdoor € 160 duizend is, een maatschappelijk ‘rendement’ van 14%.
Windturbines veroorzaken lagere woningprijzen
Uit recent onderzoek van economen Martijn Dröes van de Vrije Universiteit Amsterdam en Universiteit van Amsterdam en Hans Koster van de VU blijkt dat de plaatsing van een windmolen binnen een straal van twee kilometer van de woning zorgt voor een lagere woningprijs. Twee tot drie jaar voordat de windmolen wordt gebouwd zijn er zelfs al dalingen in de woningprijzen te zien. Grotere windmolens zorgen voor een extra daling in woningprijzen: het effect kan dan dubbel zo groot worden. Per woning is het gemiddelde verlies tussen de 3.500 en 5.600 euro.